آدم هر چی به موفقیت های بیشتری برسه، تحمل سختی ها واسش سخت تر می شه. حداقل من که اینجوریم. 2 تا آزمون اول کنکور آزمایشی رتبم خیلی خوب شد و آزمون سوم که فکر می کردم خراب کردم حالم خیلی بد شد. بماند که چقدر مخ لی لا رو هم خوردم و چقدر گریه و زاری کردم سر همین موضوع. خلاصه وقتی رتبم اومد و دیدم از 2 تای قبلی هم رتبم بهتر شده به خودم گفتم که جای خوشحالی نداره که دوباره دفعه بعد اگه خراب کردی بشینی و غصه بخوری. اینا ارزشی نداره و از این حرفا. همش فکر می کنم اگه خراب کنم همه ازم نا امید می شن. حالا هم مطمئنم این حرفام تاثیری نداره و واسه امتحان بعدی باز هم همون آشه و همون کاسه. زودتر این کنکور رو بدیم راحت شیم…
